facebook
Pismo Don BOSCO jest polską edycją "Il Bollettino Salesiano", pisma założonego przez księdza Bosko w 1877 r., które dziś ukazuje się w 55 edycjach, 29 językach i dociera do 151 krajów. Jest pismem Rodziny Salezjańskiej skierowanym także do rodziców, wychowawców, katechetów, animatorów młodzieżowych i wszystkich, którym bliskie są ideały świętego Jana Bosko - wychowawcy z Turynu.
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione

Modlitwa:

W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Prosimy Boże Ojcze w imię Pana Jezusa oddal od naszej rodziny przekleństwa, ochroń od zła, przebacz grzechy i błogosław w każdym dniu szczególnie we ważnej sprawie... Matko Boga, módl się za nami. Amen
Jan
2017-05-14 13:53:38
Po modlitwę w intencji córki Joanny o nawrócenie, zdrowie psychiczne i fizyczne oraz rozwiązanie sprawy Bogu wiadomej
Wielbicielka
2017-05-08 13:09:24
Podziękowania za otrzymane łaski, szczególnie za dar lepszej pracy . Prośba o nawrócenie i dobrego męża dla mojej córki Aldony
Wielbicielka
2017-05-08 13:06:50
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Kapłaństwo w wychowaniu młodego człowieka
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Propozycja
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Teksty

Bóg stał się ciałem. Chrześcijańska postawa wobec cielesności.

Grudzień 2014 - ks. Marek Dziewiecki

Święta Bożego Narodzenia przypominają nam tę niezwykłą prawdę, że Bóg aż tak bardzo nas pokochał, iż fizycznie wcielił się w sytuację człowieka. Bóg stał się ciałem. Ten zdumiewający fakt jest nie tylko potwierdzeniem Bożej miłości. Jest też ostatecznym odsłonięciem tajemnicy ludzkiego ciała. Jest szkołą postawy człowieka wobec własnej cielesności. Po grzechu pierworodnym wszyscy mamy trudności ze zrozumieniem sensu ciała i z zajęciem dojrzałej postawy wobec ciała. To nie przypadek, że pierwszą konsekwencją grzechu pierworodnego był niepokój o cielesną nagość: “Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się” (Rdz 3, 10).

Zajęcie dojrzałej postawy wobec ciała nie jest ani czymś spontanicznym, ani łatwym. Grożą tu postawy skrajne. Pierwsza skrajność to redukowanie człowieka do sfery cielesnej. Ciało staje się wtedy władcą, a człowiek jego sługą. Dana osoba podporządkowuje się ciału kosztem sfery psychicznej, moralnej, duchowej, religijnej i społecznej. Taka osoba sądzi, że do szczęścia wystarczy jej cielesna satysfakcja. Staje się niewolnikiem ciała: niewolnikiem apetytu, popędów, lenistwa i wygodnictwa. Ktoś, kto jest podporządkowany własnemu ciału, czyni jedynie to, czego chce jego ciało.

Zredukowanie samego siebie do cielesności i kierowanie się ciałem prowadzi do dramatycznych konsekwencji. Człowiek cielesny podporządkowuje się popędom i instynktom. Nie jest wtedy w stanie kochać, być wiernym, odpowiedzialnym i pracowitym. Popada w konflikt z samym sobą. Uleganie dyktaturze ciała prowadzi do zaburzeń psychicznych, do niepokojów sumienia, do uzależnień i przestępstw. Sprawia, że człowiek okalecza nie tylko pozostałe sfery własnej rzeczywistości, lecz wyrządza krzywdę także własnemu ciału. Ktoś, kto staje się niewolnikiem ciała, doprowadza do sytuacji, w której jego cielesność staje się rodzajem nowotworu, niszczącego pozostałe sfery człowieczeństwa.

Drugą formą zaburzonej postawy wobec własnej cielesności jest ucieczka od ciała, brzydzenie się ciałem, lęk wobec ciała. Taka postawa grozi zwłaszcza tym, którzy – zwłaszcza w dzieciństwie - zostali skrzywdzeni czy upokorzeni w swojej cielesności, a także tym, którzy najpierw byli niewolnikami ciała, a teraz doświadczają bolesnych konsekwencji takiej postawy. W obu przypadkach chcą “pozbyć się” ciała, gdyż traktują je jako źródło ich nieszczęść, słabości, grzechów i cierpień. Obserwujemy wtedy różne formy walki z własną cielesnością, na przykład chorobliwe odchudzanie się, lekceważenie potrzeb cielesnych, gardzenie własnym ciałem, niszczenie ciała alkoholem, nikotyną, narkotykiem czy antykoncepcją.

Syn Boży, który stał się ciałem, uczy nas dojrzałej postawy wobec cielesności najpierw przez to, że odsłania nam sens ludzkiego ciała. Bóg obdarzył nas cielesnością nie po to, byśmy się jej podporządkowali lub od niej uciekali, lecz po to, byśmy dzięki ciału mogli kochać miłością widzialną, czyli wcieloną w konkretne słowa i czyny. On, który jest samą miłością, wie, że na tej ziemi tylko miłość wcielona w fizyczną obecność, w ofiarną pracowitość i w roztropną czułość, jest miłością prawdziwą. Żadna religia, żaden system filozoficzny nie uczy takiego szacunku wobec cielesności, jak chrześcijaństwo, które od dwóch tysięcy lat przypomina światu o tym, że Bóg stał się ciałem.





powrót