facebook
Pismo Don BOSCO jest polską edycją "Il Bollettino Salesiano", pisma założonego przez księdza Bosko w 1877 r., które dziś ukazuje się w 55 edycjach, 29 językach i dociera do 151 krajów. Jest pismem Rodziny Salezjańskiej skierowanym także do rodziców, wychowawców, katechetów, animatorów młodzieżowych i wszystkich, którym bliskie są ideały świętego Jana Bosko - wychowawcy z Turynu.
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za wnuczkę Wiktorię,która oddaliła się od Boga
Irena
2018-11-06 13:57:19
za syna Huberta, o zdrowie oraz dobre przygotowanie do matury i mądre wybory życiowe, o Boże błogosławieństwo i opiekę Maryi Wspomożycielki Wiernych
rodzice Longina i Andrzej
2018-10-23 12:35:30
Za mojego chłopaka, który zaczął nadużywać alkohol , aby wróciła mu wiara w Boga i samego siebie.
Magdalena
2018-10-16 20:06:51
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Apel do młodzieży i rodziców!
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Teraz!
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Andrzej Rubik - Blog

Do przemyślenia

Króluj nam Chryste!

Wielowymiarowość przemian, którym podlega współczesny świat, niesie ze sobą szereg niebezpieczeństw. Niezwykle narażona jest młodzież, która wkracza w dorosłość. Proces kształtowania kręgosłupa moralnego i całego systemu aksjologicznego jest świeży, a w sytuacji, kiedy taki człowiek zdaje maturę i podejmuje decyzję wynikającą z konieczności wyboru dalszej drogi życia, wszystko to, co wyniósł z rodzinnego domu, staje niejako w ogniu próby. Otwierający się przed nim świat weryfikuje jak głęboko zakorzenione są
w nim wartości, na których został wychowany.

Problem polega na tym, że w środowisku współczesnej młodzieży dostrzega się pewne niepokojące tendencje. W żadnym wypadku nie chcę generalizować i spłycać zjawiska do każdego jednego, jednak naprawdę wielu młodych ludzi podejmuje studia, nie wiedząc tak naprawdę, co chce dalej w życiu robić. Zupełnie tak, jakby ten krok w dorosłość faktycznie wynikał z konieczności życiowej sytuacji, ale był wykonywany spontanicznie, bez wcześniejszego przygotowania czy świadomości celowości doczesnego życia. Decyzje nie są podejmowane w świetle tego, co pragnie się w życiu robić, do czego Chrystus powołuje, wzywa.

Poszukując odpowiedzi na przyczynę tego zjawiska, można dojść do wielu wniosków. Trzeba wziąć przede wszystkim pod uwagę fakt, że wybór dalszych życiowych decyzji nie jest ugruntowany tylko i wyłącznie w kwestii wychowania, odpowiedzialności i dojrzałości. Istnieją także czynniki zewnętrzne, takie jak względy ekonomiczne, które nierzadko są determinantem. Młody człowiek podejmuje wówczas decyzję, wybierając spośród tego, co oferują lokalne uczelnie, a to już może powodować rozbieżność między tym, co może robić, a tym, co chce dalej w życiu robić.

Gdyby jednak skupić się na aksjologicznym wymiarze, odnieść się do procesu wychowawczego, można zadać pytanie – jak współczesna sytuacja wyglądałaby, gdyby ludzie dorośli, którzy odpowiadają za wychowanie młodego, wprowadzili delikatne zmiany w postępowaniu swoim i postarali się wypełnić sobą tę pustkę i zagubienie młodego, dojrzewającego człowieka? Jak wyglądałaby sytuacja dzisiejszej młodzieży, gdyby ci mieli alternatywę, zamiast zagłuszać swój świat strumieniami głośnej muzyki ze słuchawek czy kolorowymi obrazkami smartfonów, internetowymi grami, które dzięki możliwości rozwijania postaci i pokonywania kolejnych poziomów, dają złudne poczucie lepszej wartości?

Jak wyglądałaby młodzież, gdyby relacje z rodzicami oparte były na wzajemnej miłości i prawdziwym autorytecie? Gdyby zamiast odpowiadać na pytania o przyszłość, że „dziecko, jesteś młode i masz jeszcze czas”, usiąść z nim i przyjrzeć się jego talentom, predyspozycjom, niepowtarzalnym darom, którymi Bóg je natchnął? Jak wyglądałaby młodzież, gdyby czas dojrzewania rzeczywiście był czasem zmierzania ku dorosłości i odpowiedzialności, a nie ucieczką w wirtualny świat gier, zabaw i także - coraz bardziej wirtualnych znajomości?

Na co mi wzrastające słupki znajomych na Facebooku, skoro kres moich możliwości zaczyna się z koniecznością wstawienia pralki, wyprasowania ubrań czy ugotowania obiadu?

Do przemyślenia.

04.05.2018




powrót
Komentarze
  • Strony:  
  • 1
( Piła )
dodano: 2018-06-05 07:26:44
Chrystus powołuje a człowiek marnuje. Jak odczytać znaki Boże, którymi chce mnie poprowadzić Pan Bóg - czy to jest mądrość życiowa czy przeczucie? Andrzeju dziękuję za ten artykuł. Warto przemyśleć.
  • Strony:  
  • 1