facebook
Pismo Don BOSCO jest polską edycją "Il Bollettino Salesiano", pisma założonego przez księdza Bosko w 1877 r., które dziś ukazuje się w 55 edycjach, 29 językach i dociera do 151 krajów. Jest pismem Rodziny Salezjańskiej skierowanym także do rodziców, wychowawców, katechetów, animatorów młodzieżowych i wszystkich, którym bliskie są ideały świętego Jana Bosko - wychowawcy z Turynu.
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Proszę o odnalezienie drogi do Pana Boga dla Izoldy i jej córek oraz o powrót do Kościoła katolickiego dla Krzysztofa, Agnieszki i ich córek
Mysza
2017-07-19 09:48:29
O uzdrowienie małżeństw Ani i Roberta, Ani i Kamila oraz Ani i Przemka
Mysza
2017-07-19 09:47:18
Za syna Piotra, aby miał pokój w sercu , odrzucał wszelkie zło, kochał Boga i ludzi.
Joanna
2017-07-15 21:11:44
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Kapłaństwo w wychowaniu młodego człowieka
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Wdzięczność
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Andrzej Rubik - Blog

Ad Altare Dei - 1 - rzecz o ministrantach

Króluj nam Chryste!

Niemal na równi z rokiem szkolnym wystartował nowy, kolejny rok ministrancki. W pierwszoczwartkowe popołudnie września przed ołtarzami wszystkich kościołów gromadnie stanęli chłopcy, którzy przynależą do parafialnych wspólnot Liturgicznej Służby Ołtarza. O ileż piękniej wygląda liturgia, kiedy obok kapłana – Alter Christi – staje chłopiec z pateną, lavabo czy kielichem. W tym miejscu warto zadać kilka pytań: kim tak naprawdę jest ministrant? I wobec jakich zadań staje?

Słownik języka łacińskiego (który jest zarazem językiem liturgii) pod hasłem ministrare podaje termin służyć. Zatem idąc wedle definicji - ministrant jest kimś, kto służy. Jednak trzeba pamiętać o tym, że nie jest tylko tym, który staje przed ołtarzem i pomaga księdzu podczas liturgii. Patrząc na obowiązki ministranta, patrzymy jakoby na trzy filary, na których powinien spełniać swoją służbę.

Przede wszystkim w osobie ministranta widzimy chłopca, który – jak przed chwilą wspomniałem - służy do mszy lub nabożeństwa, pomaga księdzu w przygotowaniu ołtarza, przynosi doń dary, dzwoni dzwonkami czy niesie kropidło. Spełnia liturgiczne obowiązki. Jednak każdy człowiek nie składa się tylko z ciała, lecz tkwi w nim także dusza. Także i służba ministrancka niesie sobą głębsze przesłanie, dotyka głębszego wymiaru.

Tak jak Pismo Święte bogate jest w symbole, tak też liturgia pełna jest znaków. Ministrant jest tym, który te znaki niesie. Każde liturgiczne naczynie jest przeznaczone do czegoś konkretnego, ma swoje szczególne znaczenie i miejsce. Zatem ministrant służący do ołtarza (czyli niosący znaki!) musi wskazywać wiernym duchową rzeczywistość i istotę przeżywanej liturgii. Dlatego tak ważne jest, by przeżywać ją w skupieniu i pełni powagi.

Po trzecie zaś, czyniąc krok dalej – ministrant sam w sobie jest znakiem tego, że istota liturgii to nie tylko kwestia kapłana, duchownego, ale każdego z nas. Każdego świeckiego. Bo wszyscy zostaliśmy zaproszeni do Ołtarza Pańskiego, a Komunia Święta jest dla nas - ludzi słabych, by podnieść duchowo i dodać sił. Każdy z nas został powołany, by czynnie angażować się w liturgię i życie duchowe. Właśnie tego symbolem jest ministrant.

Chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jedną, bardzo ważną rzecz: ministrantura jest powołaniem. Jest głosem samego Jezusa, który wzywa, by stanąć przed ołtarzem. Każdy chłopiec może zostać ministrantem, lecz nie każdy może nim być. Bo uważam, że raz wyświęconym, przez całe życie jest się ministrantem i to nie tylko podczas mszy czy nabożeństwa. Prawdą jest, że służymy wtedy samemu Bogu, ale musimy pamiętać też o tym, by tę służbę nieść poza kościół – w szkole, w rodzinie, na podwórku czy pracy. Bo takie jest powołanie ministranta – służyć przy ołtarzu i poza nim - w codzienności naszego życia.

Andrzej Jan Rubik




powrót
Komentarze
    Nikt jeszcze nie skomentował wpisu - bądz pierwszy !!!