facebook
Pismo Don BOSCO jest polską edycją "Il Bollettino Salesiano", pisma założonego przez księdza Bosko w 1877 r., które dziś ukazuje się w 55 edycjach, 29 językach i dociera do 151 krajów. Jest pismem Rodziny Salezjańskiej skierowanym także do rodziców, wychowawców, katechetów, animatorów młodzieżowych i wszystkich, którym bliskie są ideały świętego Jana Bosko - wychowawcy z Turynu.
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Proszę o modlitwę w intencji trudnej sytuacji finansowej naszej rodziny.
Danuta
2017-08-10 19:15:30
Proszę o uzdrowienie syna Szymona z depresji, aby ukończył szkołę średnią.
Danuta
2017-08-10 19:14:25
Proszę o nawrócenie dla osiemnastoletniej córki Basi, aby do Pana i do domu rodzinnego
Danuta
2017-08-10 19:12:20
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Kapłaństwo w wychowaniu młodego człowieka
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Wyróżnienie
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Agnieszka Rogala - Blog

Moje dziecko mnie czasem nie kocha.

Bo dotrzymuję warunków naszej umowy. Bo na coś nie dałam zgody. Bo jest wściekły i rozżalony. Czasem mówi też, że mnie nie kocha.

Moje dziecko mówi, że mnie nie lubi.

Bo przypomniałam mu o zawartej ze mną umowie na dwie bajki a nie trzy. Albo o tym, że wymienił je na 15 minut gry na tablecie. Lub o tym cukierku, który dziś miał być ostatni. Jest wtedy zawiedzione, zdenerwowane, ma do mnie żal. Informuje mnie wówczas, że mnie nie lubi. Czasem bardzo głośno.

Mówię mu wtedy, że ja zawsze będę je kochać. I że rozumiem jego rozczarowanie, bo kiedy jest na coś wielka ochota, to nikt nie lubi słyszeć "nie". Tymczasem mama zawsze dotrzymuje słowa, tak w sprawie pierwszego jak i ostatniego cukierka. Mama uczy bycia słownym. Na różne sposoby.

Moje dziecko mówi, że mnie nie kocha.

Rzuca się z wściekłością na podłogę, zalewa łzami i wydaje dziwne odgłosy. Testuje cały asortyment swoich możliwości w nadziei, że coś się sprawdzi. Jeśli któryś chwyt zadziała, będzie wiedziało po co sięgnąć następnym razem, gdy mama będzie stawiać opór.

Określam i akceptuję jego uczucia. Rozumiem i nie zgadzam się na takie zachowanie. Zapewniam, że chętnie porozmawiam spokojnie, ale gdy ono robi to co robi, nie mam najmniejszej ochoty na współpracę. O tym mówię. I jeszcze, że je kocham i zawsze będę, choćby nie wiem co. Czasem najpierw muszę ugryźć się w język, abym tym razem ja nie przetestowała na nim swoich wokalnych możliwości. Czasem ugryzę się zbyt późno.

Bywa, że jestem bardziej niż zwykle wykończona jego łzami i krzykiem. Zwłaszcza gdy wiem, że sprawa nie jest do negocjacji i nie mogę jej wyciszyć przystając na dziecięce warunki. Ale jakoś w tym wszystkim nie robi na mnie wrażenia "nie lubię cię, mamo" ani nawet "nie kocham cię". Tak moje dziecko szuka po omacku sposobu wyrażenia złości, rozczarowania, żalu. No a poza tym to chyba naprawdę jest tak, że nawet jeśli ono mnie nie, to ja przecież zawsze...

Tekst zaczerpnięty z bloga http://agarogala.pl/




powrót
Komentarze
    Nikt jeszcze nie skomentował wpisu - bądz pierwszy !!!