facebook
Pismo Don BOSCO jest polską edycją "Il Bollettino Salesiano", pisma założonego przez księdza Bosko w 1877 r., które dziś ukazuje się w 55 edycjach, 29 językach i dociera do 151 krajów. Jest pismem Rodziny Salezjańskiej skierowanym także do rodziców, wychowawców, katechetów, animatorów młodzieżowych i wszystkich, którym bliskie są ideały świętego Jana Bosko - wychowawcy z Turynu.
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Panie Jezu, udziel łaski nawrócenia mojej rodzinie ! Proszę o modlitwę w intencji Antosia o dobrą szkołę dla niego.
Teresa Z.
2018-09-18 11:47:48
Bardzo proszę o modlitwę za uzdrowienie mojego małżeństwa oraz o łaskę wiary dla mnie, mojej żony Magdaleny oraz syna Jakuba.
Michał
2018-09-12 11:07:22
Proszę o modlitwę za moich uczniów szczególnie za tych, którzy oddalili się od Boga oraz za 15 letnią Marysię, która ma depresję i próby samobójcze.
Małgosia
2018-09-09 21:33:46
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Dlaczego "Kot w butach" nie jest przykładem dobrej bajki?
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Teraz!
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Agnieszka Rogala - Blog

W wychowywaniu nie ma dobrej rywalizacji.

Z jakiegoś powodu dorosłym wydaje się, że rywalizacja motywuje. Kiedy wreszcie dostrzeżemy, że to niesprawiedliwy, krzywdzący i nieskuteczny sposób zachęcania dzieci do lepszego zachowania i pilniejszej nauki?

RYWALIZACJA W DOMU

W domu rodzeństwo rywalizuje o to, co najcenniejsze- uwagę rodzica. Dziadkowie zajmujący się wnuczkami często twierdzą, że dzieci były grzeczne dopóki nie pojawili się rodzice. Fakty są takie, że kiedy nie ma najcenniejszej nagrody, zawodnicy nie walczą. A kiedy trofeum w postaci rodzica pojawia się w zasięgu możliwości, gotowe są użyć wszelkich skutecznych metod, by ściągnąć jego uwagę na siebie, dostać jego czas, spojrzenie. Czy jednak rodzice i opiekunowie lubią taką rywalizację? I czy ona rzeczywiście motywuje do lepszego zachowania? Bynajmniej.

RYWALIZACJA W PRZEDSZKOLU I SZKOLE

W przedszkolu i szkole stosuje się najróżniejsze metody oparte na rywalizacji i porównywaniu, a przekonanie o ich skuteczności wśród kadry wciąż mnie zadziwia. Tabelki z ocenami (np. kolorowe kółka) za zachowanie, aktywność etc. Porównywanie i wyłanianie, kto jest "bardziej" zawsze wskazuje równocześnie na tych, którzy są "mniej", "niewystarczająco", "nie dość". To nie jest motywujące. To nie pomaga. A przede wszystkim nie ma nic wspólnego z wychowywaniem i dialogiem miłości.

Jest taka scenka, z którą pewnie spotkał się w taki czy inny sposób każdy z nas. Dziecko domaga się nagrody za dobrą ocenę. Rozsądny dorosły odpowiada jednak, że przecież ono ma uczyć się dla siebie, a nie dla nagrody. Pełna zgoda. Tabelki porównujące uczniów jednak do tego nie wychowują.

Na zakończenie przykład, który wyjątkowo mnie oburza, a ponieważ nie jest specjalnym ewenementem, podaję go ku przestrodze. W grupie pięciolatków wprowadzono tygodniową tabelę dobrego zachowania. Każde z dzieci po całym dniu dostaje kropkę czerwoną (dobre zachowanie) lub czarną (złe zachowanie). Pewien chłopiec, z którym są bardzo duże problemy, za poniedziałek i wtorek ma już czarne kółka. Czy patrząc na rubryki kolegów naprawdę czuje się zmotywowany do lepszego zachowania? Czy raczej dochodzi do wniosku, że i tak we środę nie dociągnie już do innych?
Wobec braku efektów nauczycielka wzmogła działania- chłopiec dostaje już dwie, a nawet trzy czarne znaki na koniec dnia. I nadal nie chce zrozumieć, że to dla jego dobra.
Gdy wraca do przedszkola po dłuższej nieobecności jego rubryka, w przeciwieństwie do innych dzieci, pozostała nie "uprzątnięta". Dzień zaczynał od kilku czarnych, wychowawczych, motywujących kropek. I buczenia dzieci, które dobrze wiedzą, kto jest źródłem wszelkich problemów. Mają to na papierze.




powrót
Komentarze
    Nikt jeszcze nie skomentował wpisu - bądz pierwszy !!!